Problemy w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc

Największymi problemami dotykającymi pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc są duszności oraz męczący kaszel, zazwyczaj połączony z odkrztuszaniem wydzieliny oskrzelowej. W początkowym etapie choroby trudności z oddychaniem pojawiają się jedynie podczas wysiłku fizycznego. Z czasem jednak stają się częstsze i są odczuwane także w spoczynku. Prowadzą do zwiększenia zapotrzebowania na energię oraz problemów z przyjmowaniem pokarmów.

Na czym polega POChP?

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) to choroba układu oddechowego charakteryzująca się zwężeniem oskrzeli (obturacją), czego efektem jest utrudniony przepływ powietrza przez drogi oddechowe, a tym samym utrudnione oddychanie. Najczęstszą przyczyną POChP jest palenie tytoniu, zarówno czynne, jak i bierne. Postępujące zmiany w płucach są nieodwracalne, a leczenie ma charakter objawowy. Jego celem są jedynie spowolnienie rozwoju choroby i poprawa komfortu życia pacjenta.

Objawy POChP

Bardzo uciążliwym symptomem POChP są duszności i uczucie ciężaru w klatce piersiowej. Chory nie może swobodnie nabrać powietrza do płuc i wypuścić go przy wydechu. Często pojawia się też uporczywy kaszel, niekiedy połączony z odkrztuszaniem wydzieliny oskrzelowej i krwiopluciem. Późnym powikłaniem POChP, będącym wynikiem niedotlenienia, jest sinica i przerost mięśnia prawej komory serca. Wśród ogólnoustrojowych skutków POChP wymienia się: zanik mięśni szkieletowych, osteoporozę, anemię, depresję oraz zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.

Utrata masy ciała w POChP

Wielu pacjentów cierpi również na niezamierzony spadek masy ciała. Jest on skutkiem m.in. zwiększonego zapotrzebowania na energię wynikającego ze wzmożonego wysiłku wkładanego w oddychanie. Szacuje się, że mięśnie oddechowe chorego zużywają aż 10 razy więcej energii niż osoby zdrowej. Ponadto problemy z oddychaniem prowadzą do trudności w przyjmowaniu posiłków. Dlatego pacjenci z POChP powinni zwracać szczególną uwagę na prawidłowy sposób odżywiania i nie dopuszczać do rozwoju niedoborów pokarmowych. Utrata wagi może mieć bowiem poważne konsekwencje. Prowadzi do osłabienia lub nawet wyniszczenia organizmu, obniżenia skuteczności leczenia, a także zwiększenia podatności na infekcje dróg oddechowych, bardzo częste u chorych z POChP.